Cis Button Left18Cis Button Right18
28,10,0,50,1
600,600,60,1,3000,5000,25,800
90,150,1,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,1,5000
Powered By Creative Image Slider
5556aacf55c9815f12d80bd3b270a5f8
Socialism_1
View Image
Ceb6cebfcf8dcebbceb9ceb3cebcceb1
Socialism_2
View Image

 

 

 

 

Το σύστημα του παγκοσμιοποιημένου Νεοφιλελευθερισμού, με τη βοήθεια του μπαμπούλα της Λεπέν, έφτιαξε τον Μακρόν για να συνεχίσει τις πολιτικές λιτότητας και να διαιωνίσει την επικυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χαράς ευαγγέλια για την κα Μέρκελ και τους κους Σόϊμπλε, Γιουνγκέρ (φίλο του Πρωθυπουργού μας), Σούλτς, και όλο τον εσμό του ευρωενωσιακού κατεστημένου η πρωτιά του Μακρόν στον πρώτο γύρο των Γαλλικών Εκλογών. Αυτό προεξοφλεί τη νίκη του στο δεύτερο γύρο απέναντι στην ακροδεξιά υποψήφια, τον κίνδυνο εκλογής της οποίας σκόπιμα υπερεκτίμησε το ευρωπαϊκό ιερατείο.

 

Υψηλόβαθμο στέλεχος μίας από τις γνωστότερες επενδυτικές τράπεζες του κόσμου, την Rothschild & Cie  Banque, με την αμοιβή του κατά τη διάρκεια της θητείας του στη γαλλική τράπεζα να αποτιμάται σε εκατομμύρια ευρώ και το εμπορικό σήμα Rothschild να κουβαλά, αν μη τι άλλο, μία ελιτίστικη ιστορία, ο Μακρόν μεταπήδησε με τη βοήθεια του Όλάντ στην πολιτική κι αφού για δύο χρόνια χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών, παραιτήθηκε και έβαλε πλώρη για την Προεδρία. (Με αυτό τον τρόπο το σύστημα κατασκευάζει στελέχη που να εξυπηρετούν τα συμφέροντά του και να εξασφαλίζουν τη μακροημέρευση του.)

 

Από τους πανηγυρισμούς για τη νίκη του κου Μακρόν δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι εγχώριοι νεοφιλελεύθεροι με προεξάρχοντες τους κους Θεοδωράκη και Μητσοτάκη. Ο πρώτος απεφάνθη ότι μετά την πρωτιά του Μακρόν, «φασίστες, λαϊκιστές, και αντιευρωπαϊστές, μπορούν να κοιμηθούν αγκαλιά και να κλάψουν παρέα(!)», ενώ ο δεύτερος δήλωσε με έμφαση πως «η νίκη Μακρόν είναι η απάντηση των φιλελεύθερων δυνάμεων της λογικής στην επίθεση του αριστεροδεξιού λαϊκισμού».

 

Όλα ανάκατα για να εξυπηρετηθεί η προπαγάνδα που θέλει τον "αριστεροδεξιό" λαϊκισμό εχθρό που πρέπει να εξαφανισθεί, για να παραμείνουν στο πολιτικό προσκήνιο και να διαφεντεύουν τον τόπο ο Κυριάκος και ο Σταύρος συνεπικουρούμενοι από τους πούρους «δημοκράτες» Άδωνη και Βορίδη. Ρε που κατάντησε η Δημοκρατία μας.

 

 

  1. Συμπληρώνονται φέτος πενήντσ (50) έτη από την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος των επίορκων αξιωματικών του στρατού και την εγκαθίδρυση του επτάχρονου δικτατορικού καθεστώτος.

Η “Σοσιαλιστική Προοπτική”, με αφορμή τη φετινή μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου 1967, υπενθυμίζει στον ελληνικό λαό και, κυρίως, στις νεότερες γενιές ότι ο ελληνισμός πλήρωσε με την κατοχή της μισής Κύπρου την στάση των ακροδεξιών “εθνοσωτήρων”, καθώς επίσης και με την στέρηση των πολιτικών ελευθεριών του, την αναστολή των διαδικασιών του εκδημοκρατισμού της ελληνικής κοινωνίας και την καθήλωση της οικονομίας της χώρας.

 

«Το δομικό πρόβλημα του ασφαλιστικού ασκεί δημοσιονομικές πιέσεις που μπορεί να καταστεί αναγκαίο να μετριαστούν μέσω αναπροσαρμογών σε ορισμένες συντάξεις». Και τούτο, «διότι ορισμένες συνταξιοδοτικές παροχές στην Ελλάδα παραμένουν σχετικά γενναιόδωρες, με βάση τόσο τα ελληνικά όσο και τα διεθνή δεδομένα. Ένα επαρκές και, ταυτόχρονα, βιώσιμο «αμιγώς κοινωνικοασφαλιστικό» σύστημα δεν είναι οικονομικά εφικτό υπό τις παρούσες συνθήκες στην Ελλάδα». Οι δηλώσεις αυτές δεν ανήκουν  στο γνωστό κ Τόμσεν αλλά στο Διοικητή της  Τράπεζας της Ελλάδας κ Στουρνάρα...

 

Σοσιαλιστική Προοπτική καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση με χημικά όπλα στην επαρχία Ιντλίμπ στη βόρεια Συρία, έναν ακόμη κρίκο στη μαύρη, αιματοβαμένη αλυσίδα εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, μια ακόμη πληγή στους σπαραγμένους λαούς της Μέσης και της Εγγύς Ανατολής.

 

Η «επετειακή» Σύνοδος Κορυφής της Ρώμης, 60 έτη μετά τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας το 1957 αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη μιας μεγάλης πολιτικής μετατόπισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Είναι η κατάληξη μιας διεργασίας που εκκίνησε στη βάση αφενός της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και των καθεστώτων των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, αφετέρου στην επικράτηση του νεοφιλελεύθερου δόγματος, δεδομένης της προσπάθειας απάντησης στη βαθαίνουσα συστημική κρίση.